Hoe kan ik het gevoel beschrijven? Het is een mengeling van fierheid, verwachting, hoop en diepe vreugde. Het lukt me niet om er één woord op te plakken. Het gevoel dat ik krijg wanneer jonge mensen zich smijten in leiderschap en een plek innemen in Gods Koninkrijk.
Fierheid omdat ik zie hoe jongeren ondanks hun onzekerheden toch kiezen om uit te stappen en er voor te gaan. Verwachting omdat ik de zekerheid heb dat dit slechts een begin is van wat zij gaan doen in Gods koninkrijk. Hoop omdat ik met eigen ogen mag zien dat er niets verloren is aan deze generatie, God heeft ze absoluut in het oog en hart. En een diepe vreugde, gewoon, om er bij te mogen zijn en het te mogen zien gebeuren.
In onze laatste podcast heeft Lynn een bijzonder gesprek met twee jonge leiders, Yaël en Noach. Ik heb met het ‘niet in één woord te vatten maar o zo aanwezige gevoel’ geluisterd naar de podcast (twee keer zelfs!) omdat er echte pareltjes in zitten.
In deze blog deel ik er vijf met jullie:
- Jonge leiders vinden het heel spannend en stressvol om de eerste keer leider te zijn. Ze willen het vooral heel goed doen en geen fouten maken. Ze benoemen dat het heel belangrijk is dat hun hoofdleiders, basisteams, verantwoordelijken benoemen dat ze vertrouwen hebben in hen. Vrienden die medeleider zijn helpen ook om de spanning te verminderen. Ze hechten waarde aan feedback en bijsturing van betrokken leiders.
- Ook al is het spannend om voor het eerst leider te zijn, het is belangrijk dat beginnende leiders niet enkel de rol van helpers krijgen, maar ervaren dat ze volwaardig leider zijn. Dat gevoel krijgen ze door eigen positieve ervaringen. Het is tegelijk wel fijn dat een ervaren leider in de buurt is als voorbeeld en waar ze hulp kunnen vragen.
- De drijfveer om leider te worden is in eerste plaats de impact die zelf hebben ervaren van leiders in hun leven. Ze vinden het belangrijk dit ook voor anderen te kunnen betekenen. De mogelijkheid om leider te zijn samen met andere vrienden is ook een drijfveer, omdat het fijn is om met vrienden samen te werken.
- Jonge leiders benoemen voornamelijk hun eigen leiders als voorbeelden in leiderschap. Ze observeren andere leiders om te zien wat je wel/niet doet als leider.
- Jonge leiders nemen de stap om leider te worden doordat anderen hun kwaliteiten benoemen en hen hierin aanmoedigen. Ook ouders spelen hier een rol. Iemand die benoemt welke kwaliteiten ze in je zien, ongeacht je leeftijd, is de start van het ontdekken van je eigen pad in leiderschap.
Ik ben gemotiveerd om met deze zaken aan de slag te gaan, als leider, als jeugdwerker, als kerkganger, als ouder. Er ligt duidelijk een rol voor ons om jonge leiders op weg te helpen.
Ik hoorde een jeugdwerker onlangs zeggen: het gaat niet enkel om het doorgeven van de stok aan jonge leiders, maar om de stok samen vast te houden. Dat is niet moeilijk:
- Benoem kwaliteiten
- stel gerust
- blijf in de buurt en geef ruimte
- geef structureel feedback
- wees een voorbeeld en zet recht wat je niet goed deed
- geef ruimte voor meerdere jongeren zodat ze samen met vrienden kunnen werken
Dat kunnen we! Let’s do it! En… luister zeker een keertje naar de podcast!
