En nu even echt… Hoe gaat het echt met jou? Maar echt… in je aller oprechtste zelf .. In je hoofd, je hart, je lijf. Hoe voel jij je eigenlijk?
Sommigen van jullie beginnen al spontaan te kokhalzen als het gaat over praten over je gevoelens.. Helemaal terecht!!! Wie wil er nu zijn ziel helemaal bloot leggen en zich kwetsbaar opstellen ?!
Het is een groot risico om alles op tafel te leggen!!
Maar wat is het risico als je niets op tafel legt?
Laten we daar eens dieper op ingaan ..
Als leider op kamp, kinderwerker of tienerleider in de kerk geef je vaak alles. Je bent daar op vrijdagavond, zaterdagnamiddag, op kamp, op weekend. Voor je groep, voor de kinderen en jongeren… Je bent die ene waar ze stiekem naar opkijken, je bent een vertrouwenspersoon, soms zonder dat je het weet.. Maar tegelijk ben je ook gewoon… jij.
Iemand, met eigen twijfels, struggles, en vragen.
Maar durf je dat ook te zeggen of te laten zien?
Jongeren snakken naar echtheid
Uit onderzoek blijkt dat “je goed in je vel voelen” in de top 3 staat van wat jongeren vandaag bezighoudt. Ze willen praten, ze willen ruimte om zichzelf te zijn – maar ze zoeken iemand die hen dat durft voorleven. Iemand die zegt: “Het is oké als het even niet gaat.” Iemand die toont: kwetsbaar zijn is geen zwakte, maar kracht.
Die iemand… dat kun jij zijn. Een voorbeeld die echt en oprecht is..
Leiding geven is ook luisteren
Als leider hoef je niet altijd oplossingen te hebben. Soms is het sterkste wat je kunt doen gewoon vragen:
“Hé, hoe gaat het met jou? Echt.”
En dan luisteren. Niet invullen. Niet fixen. Gewoon aanwezig zijn.
Maak ruimte voor echte gesprekken in je groep. Niet enkel tijdens diepe kampvuurmomenten .., maar ook tussendoor. In een wandeling naar de speeltuin. In een opwarmertje waarbij ze mogen aanduiden hoe ze zich voelen. In een mopje dat overgaat in iets oprechter.
Ik kan me voorstellen dat je denkt “Ik ben geen professionele hulpverlener”.. Wat kan ik dan betekenen?!
Dat je geen professionele hulpverlener bent, dat is helemaal waar! Soms bots je op dingen waar je helemaal niet weet wat je er mee moet. Blijf er dan niet mee zitten. Schakel hulp in. Informeer je en ga samen met de jongere op zoek naar begeleiding of professionele opvolging. Jij bent tenslotte niet verantwoordelijk voor het welzijn van een kind of jongere. Je bent wel verantwoordelijk om het niet onopgemerkt voorbij te laten gaan.
En vergeet jezelf niet. Ook jij hebt een luisterend oor nodig.. Je kan niet uitdelen wat je niet hebt. Je kan wel delen hoe het met je gaat en ervoor kiezen om jezelf te tonen zoals je bent. Niet als zwakkeling maar als iemand die niet perfect is en ook niet perfect hoeft te zijn..
Deel wat jij nodig hebt. Want een groep waar mentaal welzijn bespreekbaar is, begint bij leiders die het zelf durven doen.
God is geen toeschouwer
Als het over mentaal welzijn gaat, speelt ook ons geloof een diepe rol. God kijkt niet vanop een afstand toe. Hij kent je. Hij hoort je. Hij wandelt met je mee. Jezus werd ook geconfronteerd met verdriet, angst of eenzaamheid. Hij weet wat het is om mens te zijn. En Hij zegt:
“Kom zoals je bent. Moe, gebroken, blij, verward. Ik ben er al.”
Ik herhaal “ ZOALS JE BENT!!!” … Niet als je alles op een rijtje hebt..
Dat mogen we ook uitdragen naar onze kinderen en jongeren. Geen perfect plaatje, maar een eerlijk verhaal. Met God in het midden. Een God die ons leert dat liefde begint met oprecht luisteren, zacht zijn voor jezelf, en anderen dragen als het allemaal even op is …
Maar ik heb goed nieuws! Het is ook niet altijd verplicht, nodig of zelfs goed om van de daken te schreeuwen hoe je je voelt.
En daar nog even op in te pikken ..
Het is niet van belang dat iedereen weet hoe het met je gaat , maar dat andere leiders, kinderen, tieners zich ervan bewust worden dat jij je ook soms niet goed voelt en dat dat ok is.
Het is goed om selectief te zijn in wat je met wie deelt, maar het is van belang dat je wel deelt, met iemand ..
Jongeren zijn vooral geïnteresseerd in hoe je ermee omgaat.. hoe je God betrekt in je worstelingen, de stappen die je samen met God zet of het gewoon weten dat Hij altijd bij je is en er niets is dat jij kan doen, zeggen, denken of voelen waardoor God minder van je zou houden. God is er, in goede en slechte dagen, speciaal voor jou!
God zegt: “Ik ben bij je, no cap!”
Zorg voor jezelf en elkaar. En als je niet weet hoe dat moet, denk dan aan :
Lucas 6:31 waar staat: “En zoals je wilt dat de mensen jou behandelen, behandel hen dan ook zo.”
En als je het dan nog altijd niet weet, kunnen de vruchten van de geest je op weg helpen ..
Wees liefdevol, vriendelijk, geduldig, zacht, beheerst, streef naar vrede, vergeet niet stil te staan bij de kleine en grote dingen waar je dankbaar en blij om bent. Doe het goede, wees tolerant en probeer je te beheersen.. en geloof dat God doet wat hij zegt..
Hiermee wil ik jullie zegenen en een hart onder de riem steken.
Als je ergens mee worstelt, kun je ook steeds terecht bij ‘Chris’.
Als je nog vragen hebt over hoe je mentaal welzijn bespreekbaar kunt maken, kan je een mailtje sturen naar adrianna@pjv.be
